De stage en mijn tijd in ‘huize Pergola’ zit er weer op!

25 July 2010

Dat was ‘t dan. De stage is voorbij. Rapport nog afronden en dan is ‘t echt vakantie!!

Raar hoor, mijn laatste nachtje in mijn bedje van de afgelopen 5 maanden en het huis waar ik de afgelopen 5 maanden heb door gebracht. Het huis waar ik thuis kwam na het werk, na een lange nacht stappen, van een avondje uit eten, waar ik kookte, waar ik vrienden maakte, waar ik alles deed wat ik normaal ook zou doen. Alleen deze keer stond het huis in Buenos Aires en niet in Eijsden of Eindhoven. Dit keer kende ik hier niemand en was ik alleen. Niet voor lang, want vrienden heb je hier zo gemaakt!

Ik heb een leuke tijd gehad!! Druk en minder druk, veel feesten en minder feesten, veel doen en ook wat minder doen. Alles heeft de revue gepasseerd. Ik heb ontzettend genoten van mijn tijd hier en ik zal alles en iedereen hier gaan missen.
Ik heb hier namelijk goede vrienden gemaakt en heb me helemaal thuis gevoeld in het land en de cultuur. Dit was mijn thuis voor 5 maanden en ik kom zeker nog eens terug!!

Het is nu inmiddels 3 uur ‘s nachts, dus het wordt tijd om de laatste keer te gaan slapen in dit bedje in huize Pergola (zo noemen we het huis) want over 5 uurtjes staat Zelf hopelijk op het vliegveld!

Spannend en raar tegelijk!! Ik ben benieuwd!! Ik ben in ieder geval blij dat ‘t zover is, want 5 maanden is echt te lang. Dan heerlijk 3 weekjes met zn 2 genieten van onze vakantie om daarna weer lekker terug naar huis te keren! Terug bij de fam en de hondjes en bij alles wat ik gewend ben. Terug om mijn ‘oude’ vrienden weer te zien!

Voor nu, Chau Casa Pergola!! Y gracias por todo!!

Un beso y abrazo grande!!

De WK gekte is weer voorbij….

12 July 2010

Si… Ook hier was het WK een grote happening!!!

Alle wedstrijden van Oranje werden in Nederlandse kroeg ‘Van Koning’ op schermen en tv’s uitgezonden. Er werd heineken bier geschonken en voor de vroege wedstrijden gratis koffie en facturas (Argentijnse gebak/croissant achtige dingen die voor ontbijt en lunch veel gegeten worden) uitgedeeld.
De kroeg zat elke keer bom en bomvol!! En hoe verder we kwamen, hoe voller! Bij de laatste 2 wedstrijden stonden er zelfs mensen buiten door ‘t raam de wedstrijd te kijken om maar wat van de sfeer mee te krijgen..

De Argentijnen zijn knettertje lijp als het om voetbal gaat.. Voor sommige mannen is het voetbal zo ongeveer het belangrijkste in hun leven! Dan zou je denken dat je het over de prof voetballers zelf hebt, maar nee! We praten dan over de “gewone” Argentijnse man… En de vrouwen in NL maar klagen over hun/de voetbal liefhebbende mannen.. Nou dames, trouw geen Argentijn zou ik zeggen ^^
Als mensen hier geen vrij krijgen om voetbal te kunnen kijken, dan gaan ze gewoon helemaal niet werken. En dat terwijl ze het werk en het geld toch echt wel hard nodig hebben, want zo makkelijk is het leven hier niet.
De wedstrijd Argentinië – Mexico wilden wij (Louis, Pato en ik) gaan kijken in een bar. Louis was echter flink gaan stappen de avond van te voren en kwam wat moeilijk uit zn bed.. We waren dus een beetje aan de late kant. Dus ipv te lopen, bedachten we ons dat een taxi handiger zou zijn omdat we al wat laat waren… Jongens, de wedstrijd begon op dat moment over ongeveer 35 minuten en dr was geen taxi meer op de weg, géén één!! En de enkele verdwaalde (en schijnbaar beschikbare) taxi, die zoefde heel hard voorbij!
Toch maar lopen.. Nou die bar kwamen we niet meer binnen.. Bomvol! Toen maar ergens anders gekeken..
De volgende wedstrijd van Argentinië tegen Duitsland wilden we in dezelfde bar gaan kijken, deze keer waren we wel op tijd. Maar wat bleek… De tent zat halfvol met duitsers..!!!!! Oh joepie!! Not!!!! Nou je kunt je voorstellen hoe kut dat was…
We zijn 2 minuten voor ‘t affluiten van de wedstrijd maar naar buiten gesneakt.. Onderweg bijna over gelopen door een laaiende Argentijn die al schreeuwend “La concha de tu madre” en “Hija de puta” door de straat tierde.. Snel wegwezen dus voordat de lallende en extatische duitsers naar buiten kwamen en waarschijnlijk de minder blije Argentijnen tegen ‘t lijf zouden lopen..
De mensen waren die dag niet te genieten. Al wat al lachend of enigzins vrolijk over straat liep, werd voor duitser uitgemaakt. Zelfs mijn niet blonde, Franse huisgenoot…
Een zwarte dag in de Argentijnse geschiedenis. Argentinië was verslagen!

Maar Linda had Spanje en Oranje natuurlijk nog om aan te moedigen!! En uiteindelijk kwamen beide in de finale.. :)
Tja, sorry pap.. Linda is dan toch echt een beetje meer voor NL.. Uitgedost in Oranje, met een klein Spaans vlaggetje opgespeld ging Linda naar NLse kroeg “Van Koning” om met vele andere Nederlanders, vol goede moed, ‘ons Oranje’ aan te moedigen.

Uitgedost in oranje en met heineken in de hand > We zijn klaar voor de finale!

Wederom stond de kroeg bol van de mensen. Alleen Nederlanders en trouwe Argentijnse aanmoedigers van ‘t Nederlandse team mochten deze keer naar binnen. Rijen mensen voor de deur.. Maar binnen zat de sfeer er goed in! We hadden er vertrouwen in! Oranje maakte goede kans kampioen te worden….
Maar….. Zoals we allemaal weten hebben we weer net naast de pot gepiest!!!
De sfeer was na ons verlies helaas ver te zoeken.
Onderweg naar huis was ik stiekem, voor pap én Spanje, toch best blij! Sssssshhttt! ;)

Helaas, de gekte is weer voorbij… Op naar het EK en het volgende WK!!!

Beso desde Buenos Aires

Mis ultimas 3 semanas en Buenos Aires!

10 July 2010

Hola amigos y familia!

Todo bien acá! Tengo 15 dias más en Buenos Aires y entonces…….. Zelf viene á Argentina!!! :)
Estoy un poco triste porque no quiero dejar Argentina. Quiero ver mi familia, mis amigos y mis perros pero me gusta la vida en Argentina mucho!
Y también estoy un poco triste porque Argentina perdío de Alemania!!! Grrrrrrrrrrr!!! Los Argentinos no están en un buen humor ahora… Y yo tampoco!
Entonces… Go Dutchies!!!! Y Vamos España!!!!

Om ‘t voor iedereen wat makkelijker te maken ga ik toch maar weer in ‘t Nederlands verder! Ook voor mezelf, al die spaanse verleden tijden ook! Pffff ^^

Ik heb al heeeeeeeeeeeeeeel lang niks meer geschreven en ga ook niet van elke week vertellen wat ik allemaal gedaan heb want dat wordt echt ‘n driedelige bestseller! Ik probeer het een beetje kort te houden…

Ik ben me vooral de laatste 2 maanden erg thuis gaan voelen hier! Alles is zo normaal! Het Argentijnse leven is gewoon zo eigen geworden… De rare en vooral late eetgewoonten, de muziek, het weer, de alledaagse dingen die hier in een ander ritme gebeuren, de rare stoepen, de supermarkten die oh zo anders zijn dan in NL, de lange rijen overal, de grote afstanden, het feit dat je alles kunt bestellen en er altijd wat te doen is! Ik ben het zo gewend… Ik had me dat niet kunnen voorstellen voordat ik hier heen kwam. Het is gelukkig wel een goed teken want het geeft wel aan hoe goed ik me hier gun!

Ook de laatste 2 maanden (ja het is al zeker 2 maanden geleden dat ik mijn laatste blog schreef, *schaam* *schaam*!) heb ik weer vanalles mee gemaakt! Ik werk momenteel vanuit huis en dat is niet altijd even makkelijk. Het is wel fijn hoor, lekker uit kunnen slapen en je eigen ritme kunnen bepalen, maar het maakt het concentreren op het werk niet makkelijker haha..
Ik ben in mei een dagje met Dorien naar Colonia in Uruguay geweest! We moesten namelijk ‘t land uit om even een nieuwe stempel te halen en dus een nieuw visum voor 3 maanden. We zijn echt op de allerlaatste dag dat ik nog “legaal” in Argentinië kon zijn gegaan! Net op tijd dus :p We hadden een ‘langzame’ boot die er ongeveer 3 uur over deed om naar Colonia te varen (even voor de duidelijkheid, de snelle boot doet er een uur over) en we konden heerlijk even relaxen op de boot! Eenmaal aangekomen in Colonia was ‘t eerste dat ik dacht.. “Wat een rust!!!” Buenos Aires is namelijk een ontzettend grote en vooral hysterisch drukke stad vol smog! Colonia is een klein, koloniaal stadje in Uruguay… Heerlijk rondgewandeld daar, genoten van de zon en van lekker eten op ‘t terras!

Verder werd er hier in mei, de “Mei revolutie” gevierd, deze revolutie was ‘t begin van de onafhankelijkheid van Argentinië en dus heel belangrijk. Dit jaar was ‘t groots feest want het was precies 200 jarig geleden. Dit betekent in Argentinië 5 dagen lang feest!! Op 25 mei wordt de “Mei revolutie” normaal gesproken gevierd, maar dit jaar begonnen de festiviteiten al op vrijdag 21 mei! 5 dagen lang parades, muziek, stands met lekker eten, massa’s uitbundige mensen en een autovrije 9 de Julio (= belangrijkste straat van de stad en breedste vd wereld). Die laatste was namelijk ongeveer 10 of 15 dagen lang afgesloten voor het verkeer. Dat is heel normaal hoor, hier in Argentinië doen ze dat gewoon! Geen probleem toch :)
Gekkenhuis in Argentinië en vooral Buenos Aires dus tijdens deze dagen! Wel heel mooi om mee te maken!

Verder hebben we nog gezellige “house dinners” gehad met een Franse en Amerikaanse keuken. Dat laatste omdat Mariska d’r tijd in BA erop zat en Louis, een Amerikaan, plaats heeft genomen in ons ‘Pergola Huis’. Louis is een typische Amerikaan en gelukkig erg relaxt! We kunnen het allemaal nog goed met elkaar vinden dus het is altijd wel gezellig in huis!
Komende zondag gaat Orianne, mijn Franse huisgenootje, terug naar Frankrijk en komt er een nieuw Frans meisje in het huis. Mocht ze niet aardig zijn dan maakt ‘t voor mij gelukkig niet zoveel uit want ik ben over 2 weekjes het huis uit ^^

We hebben nog wat leuke stapavondjes gehad, lekker geshopt hier en daar, uit eten gegaan, lekker terrasjes gedaan, de leuke markten in Recoleta en San Telmo weer bezocht. En ook de geweldige markt van Mataderos, een buitenwijk van de stad. Ongeveer een uur met de bus. Een echte typische markt, met niet zo heel veel toeristen. Met paardenshows, Argentijnse dans en muziek shows, gewone Argentijnen die op ‘t plein een dansje wagen, lekker en vooral traditioneel Argentijns eten en veeeeeeel Argentijnse spulletjes!
Ook heb ik het paradijs in de stad ontdekt! :) De parken van Palermo (de wijk waar ik woon)!! Dat is echt een aaneenschakeling van verschillende tuinen en parken, wat dus 1 groot park maakt!! En echt… Dat is echt ‘n oase in deze smoggy stad! Het is hier momenteel winter maar het weer is nog steeds goed en een middagje park is dan zo relaxt.. Allemaal vrolijke mensen aan de wandel, fietsen, skaten, voetballen, aant zonnen, overal stands met lekker eten, mensen aan dobberen op ‘t kleine meertje in ‘t midden van ‘t park! Echt heeeeeeeeeerlijk!!!

En verder… Het is het alledaagse leven met de leuke dingen dat ‘t hier fijn maken en ik kan alles wel een voor een opnoemen of opsommen, maar dat schiet niet op natuurlijk!

‘N leuk feitje dat ik me laatst bedacht dat ik nog helemaal niet met jullie gedeeld heb is dat ik ergens helemaal aan het begin van mn tijd hier opgesloten zat in huis! Jawel… Ik moest naar Spaanse les, maar kon het huis niet uit! De voordeur ging niet meer van ‘t slot!! Gelukkig voor Linda hebben we dan een super handige Juan in huis die ‘t wel ging lukken de deur te openen! Maarrrrrrrrr, helaas, hij brak de sleutel, waardoor de helft vd sleutel in ‘t slot zat en we helemaal geen kant meer op konden… Dan maar een sloten maker bellen… Alleen wel vervelend dat er nog een gang is, die naar de algemene voordeur loopt en die deur open gemaakt moet worden als er iemand naar binnen wil! Dus via ‘t keukenraampje (waar tralies voor zitten! Want voor alle raampjes in huis zitten tralies! Heel handig in zo’n geval!) met een bezem op de deur van onze Nederlandse buurman Derk geklopt. Hij kwam naar buiten en hij zou de algemene voordeur wel ff open doen voor de slotenmaker!
De slotenmaker wist echter niet wanneer en óf ie kon komen! Hoezo?? Óf ie wel kon komen?? Ja zo gaat dat hier, ze zien wel óf en wanneer ze dan langs komen. Hij dacht wel binnen n uurtje of 2…. Dus er zat maar 1 ding op, via de trap die naar t dakterras loopt, over t muurtje naar ‘t gangetje springen! Eenmaal naar beneden geklommen, kwam buurman Derk met een ladder aanzetten…. :/ En bedankt!!!
Om nog maar enigszins op tijd op school aan te komen, nam ik maar een taxi… Normaal zo’n 25 peso naar ‘t centrum. Maar die dag was het wat druk… De meter liep op tot 38 peso en aangezien ik maar 40 peso had, vroeg ik maar aan de chauffeur me er ter plekke uit te gooien.. Maar het is nog zeker 10 blokken lopen zegt ie! “Ja weet ik, maar heb echt niet meer geld dus ja… weinig keus”. Dus ik maar lopen… Onderweg moest ik allerlei omwegen nemen want er was vanalles afgesloten! Nou ja…! “Wat is er aan de hand, dacht ik nog! Lijkt wel alsof er iets te doen is”! Kom ik op een groot plein aan, allemaal politie, soort van geheime dienst figuren (je weet wel, mannen in pak met oortjes en walkie talkies, zwarte zonnebrillen en pistolen), verkeersregelaars etc. Wat bleek, de presidente moest naar ‘t “Congreso” voor ‘t een of ander… Nou van Spaanse les kwam die dag dus weinig! Gelukkig werd dat goed gemaakt met een hele militaire parade inclusief paarden en de passerende presidente! ^^

Verder ga ik deze blog maar weer afsluiten, want jullie hebben weer genoeg kunnen lezen en ik wil jullie niet teveel vervelen ;)

Nog 2,5 week hier in deze bruisende stad! Ik ben blij! Blij dat Zelf komt en blij dat ik ook snel weer iedereen in NL kan zien.. Maar ben ook een beetje triest want ik heb dit land, deze stad toch echt in mijn hart gesloten en hier ook een thuis gehad!!

Nog even genieten dan maar….

Chau!! Beso!!

Mendoza!!!

4 May 2010

Yes, mijn vorige verhaal was nog niet ten einde… Hahaha… Ik moet echt vaker updaten want deze boekwerken kan ik jullie niet blijven aan doen… ^^

In elk geval… Dorien, Mariska en ik besloten met de paasdagen een tripje te maken. Aangezien we Witte Donderdag en Goede Vrijdag vrij hadden, hadden we een lekker lang weekend. Ideaal voor een kort tripje dus. En zo vertrokken we op woensdagavond met de bus naar Mendoza, zo’n 13 uur reizen. En nee, dat is niet ver! ^^
Je kunt hier kiezen uit 3 verschillende klassen voor de bus.
Semi-Cama = Luxer dan touringcar bussen in NL, maar wel zonder eten.
Cama = Stoelen kunnen lekker ver naar achter en je hebt avondeten en ontbijt erbij inbegrepen.
Super-Cama = Super luxe! Stoel kan helemaal plat, inclusief avondeten en ontbijt en zelfs champagne!

Om nou niet helemaal overdreven te doen, aangezien t ritje ook niet super lang was, besloten we de middelste klasse te nemen. Dit kost je dan ongeveer 40 euro voor een enkeltje… Niet duur dus :)
We zouden rond 21.00u vertrekken.. Maar……. Heel Argentinie wil tijdens deze dagen reizen, wat leidde tot India praktijken op het busstation.. Ik wil niet eens weten hoeveel mensen er op de bus stonden te wachten in het benauwde, klamme weer! Uiteindelijk vertrok onze bus rond middernacht, lichtelijk vertraagd dus… Maar hee, we zijn in Zuid-Amerika! Maak je niet druk!
In de bus kregen we avondeten en daarna gingen we lekker slapen.. Na t ontbijt ‘s ochtends, een film en nog een paar uurtjes hobbelen, kwamen we donderdag vroeg in de middag aan in Mendoza. Na het inchecken gingen we meteen de activiteitenlijst bekijken en hebben we een planning gemaakt! Deze was als volgt..

Donderdag in de namiddag > Paardrijden!
Dat betekent heerlijk hobbelen door de bergjes, met steile afdalingen en steile heuvels omhoog met op de achtergrond een ondergaande zon! Met achter ons aan de drie hondjes vd ranch! Hmmmm… Heerlijk!

Vrijdag > Wijntour op de fiets!
Een tour langs de wijnerijen op de fiets. Je krijgt een fiets, een kaart, wat uitleg en off you go! Ga lekker zelf maar alles verkennen. We fietsten samen met een groepje Amerikaanse meiden door de omgeving van Mendoza, langs de wijnerijen en heerlijk in t zonnetje! We hebben bij een aantal wijnerijen wat glaasjes wijn geproefd en uiteindelijk natuurlijk ook een flesje gekocht. Ik heb een, denk ik, heerlijke fles wijn gekocht! Ik weet t niet zeker want we mochten deze wijn niet proeven omdat ze maar ongeveer 4000 flessen van deze wijn hebben en deze alleen op de wijnerij zelf verkocht worden. Al die flessen zijn handbeschreven door de eigenaar, omdat het zo’n speciale wijn moet zijn. De wijn heeft 2 keer goud gewonnen en nog ns zilver. De fles zit inmiddels zo’n 3 jaar in de fles en mag nog 6 jaar dr in blijven… Bewaren voor een goed moment dus! Ben benieuwd! :D
De andere wijnen van de Tommassi Wijnerij waren overigens errug goed! Dus kan haast niet fout gaan… Hoop ik hehe, want t was meteen ook de duurste wijn die ze hadden. Voor westerse begrippen niet duur voor een goede wijn maar toch!

Zaterdag > Trekking, rafting and rappeling!!!
Zaterdag active day zullen we wel gedacht hebben! We hadden een druk dagje voor de boeg, waar ook nog wat doorzettingsvermogen voor nodig was, bleek achteraf. We werden bij het hostel opgehaald met een busje en na anderhalf uur werden we gedropt bij een groot chalet in de Pre-Andes. Dat is de verzamelplek voor alle activiteiten die daar in de omgeving plaats vinden.  We gingen beginnen met het raften. Oeh joepie dachten we! De zon scheen namelijk niet en echt heel warm was t niet…. En dan t koude rivierwater op… Hmmm.. We hadden even onze bedenkingen! Maarja, we hadden betaald, we waren er toch al en ja, iedereen ging dus…. Hop, kleren uit, wetsuit aan en op naar t volgende busje, dat ons naar t beginpunt van ons raft avontuur zou brengen. We waren met nog 4 andere gasten, we hadden een hele leuke en vooral grappig gids (Kevin) dus dat zou helemaal goed komen! Dachten we…
De mannen in onze boot bleken vooral n stel sissy’s in disguise te zijn (alhoewel, zag de een er wel echt als een sissy uit :p ) En wij peddelde met 3 dames een stuk harder dan de heren! Niet echt praktisch als t vooral om teamwork gaat! De heren snapten er weinig van en veel kracht zat er niet in. Hun straf was wel dat zij voorop zaten en zij regelmatig de grote golven, ijskoud water over zich heen kregen! Dit betekende dan helaas niet dat wij droog bleven. Na 10 minuten waren we helemaal doorweekt en hadden we nog nauwelijks gevoel in onze handen en voeten! Als je naar de foto’s kijkt zie je aan onze vieze gezichten hoe ‘aangenaam’ t was..
Ondanks dat leek t wel alsof iemand wat in mn eten gedaan had, want ik had zo ongeveer de hele rit van 45 minuten de slappe lach. De tranen liepen over mn wangen, alhoewel je dat niet echt van t rivierwater kon onderscheiden.. Misschien hielp t komische aanzicht van die 4 heren voor ons met hun verwoede pogingen tot normaal gepeddel wel mee! Of de keer dat onze gids Kevin recht op een rots aanstuurde en wij bovenop de rots vast zaten. Vooral de suffe reactie van onze charmante heren was hilarisch. ‘Euh??’ Huh’? Now what’ ? ‘Ow, this is not convenient!’…. Heren, gebruik die peddel nou ns 1 keer goed!!!
Bekaf en doodmoe kwamen we weer bij ons eindpunt aan en werden we met een stel ander verkleumde rafters weer terug gebracht. We moesten ons BUITEN!!!! uitkleden, zodat de wetsuits meteen weer verzameld konden worden en de schoenen schoongemaakt.. Thank god for the bikini, maar wat was t KOUD!!
Nja, 1 ding waar D en ik niet over nagedacht hadden was de combinatie natte bikini en droog ondergoed! Ondanks ons wetsuit was ons bikinibroekje natuurlijk nat en ja we hadden nog een dag voor de boeg, en een natte broek is dan niet echt fijn natuurlijk. Ok dan maar zonder… Lekker warm ook daar in de bergen!!
Na een warme douche, een warme maaltijd ging onze dag verder met de wandeltocht door de Pre-Andes. Na een tijdje gewandeld te hebben kwamen we bij een kleine waterval uit. Suf als ik was dacht ik nog, ‘hey, n rustpunt, wat lekker, mooi plekje zeg!’ Hmmmmm ja! Niet dus, hier gingen we dus abseilen!! Oh joepie??? Ik wist niet wat ik ervan moest vinden. Van te voren wist ik natuurlijk dat het erbij inbegrepen zat, maar toen we eenmaal onderaan de ‘berg’ stonden, waar we vanaf moesten vond ik het toch een minder leuk idee. Ik begon nogal zenuwachtig te worden en serieus te twijfelen of ik nog wel wilde.. Of beter gezegd durfde. Eenmaal helemaal in mn klimoutfit, ik zat natuurlijk bij de eerste groep, moesten we naar boven lopen. Dat was op zich al eng en steil genoeg! Gelukkig zat Dorien ook in mijn groep en vond zij het ook erg spannend, beetje steun aan elkaar hadden we dus wel. Punt was dat ik echt oprecht heel bang was, dat ik echt niet meer wist of ik durfde want ik moest natuurlijk zelf over die rand klimmen en de uitleg bovenaan n beetje langs me heen ging omdat ik redelijk in mezelf gekeerd was. Uiteindelijk moest er iemand eerst, ‘Ik ga wel’ riep ik spontaan.. Ik stond er zelf van te kijken, maarja, ik dacht dat als ik niet meteen zou gaan ik niet meer zou durven! Dus daar ging ik, na wat peptalk en grapjes vd gids, klom ik over de rand. De hele weg naar beneden vond ik het zowel doodeng als heel leuk. Gemengde gevoelens dus. Hoewel ik bijna onder waterval belandde, kwam ik veilig beneden en moest ik lachen en klein beetje huilen tegelijk. Ik was er! Ik had t gedaan! En ook nog als eerste van onze groep!! Was stiekem toch wel klein beetje trots op mezelf!! :)
Terug bij het begintpunt van de activiteiten nog ff lekker gechillt bij het kampvuur om vervolgens weer richting hostel te gaan.
Die avond hebben we lekker rustig aan gedaan in t hostel met een boek en een filmpje!

Zondag > Quadrijden!
Zondag was ook een erg leuk dagje! We gingen namelijk n paar uurtjes Quad rijden.. Whoehoe!! We werden met een taxi naar t huis van de eigenaar van t hostel gebracht, want hij ging de Quad tour doen. En vanaf daar vertrokken op de Quads. De helmen waren iets te groot, waardoor t enigszins op het spel ‘Mario Karts’ leek! Vooral als je dan die Quads al slingerend over al die terreinen ziet hobbelen. We kwamen op allerlei terreinen terecht, asfalt, weg, zand, heuvels, wegen vol met stenen etc. etc. Er zaten een paar ontzettend steile stukjes bij en stukjes waarbij je echt moest opletten dat je niet met je wielen in gleuven terecht kwam. Erg leuk, erg spannend en erg lachwekkend!
Wat natuurlijk het toppunt van deze Quad tour was, is dat we een stukje Dakar route gereden hebben!! Hoe vet is dat!!! :D

Al met al dus een super vol, spannend, leuk, gezellig, grappig en vooral stoer weekend! We zijn er niet helemaal zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Maar een schrammetje meer of minder, daar deinzen deze dames niet voor terug!

Geslaagd tripje!!!!  > Foto’s zet ik morgen online! Het zijn er nogal wat en moet ze eerst nog allemaal namen geven ^^

Love you guys! And miss you!! X!

Mi vida en Argentina! (2)

4 May 2010

Dus…. En verder….

Verder heb ik ook nog een lekker avondje met Cecilia film gekeken. ‘Pans Labyrinth’ nog wel. Dat betekent een Spaans gesproken film, met Engelse ondertiteling, twee meiden onderuit gezakt op de bank, een bak met verschillende soorten ijs, chips en ander vet makend spul!! Oeh, love it! :)

Ik geniet hier ook erg van de uitgebreide lunch die je kunt hebben. De mensen waarmee ik werk gaan namelijk gemiddeld een uur/een uur en n kwartier lunchen! Heerlijk! :)    Love this country!

Wat ook errug nice was! Was….. KONINGINNEDAG in Buenos Aires! Jaja, de Nederlanders zijn goed vertegenwoordigd in dit land, wat heeft geleid tot een Nederlandse Vereniging die nu dus, naast natuurlijk heel veel andere dingen, elk jaar Koninginnedag organiseert!! We hebben in een leuk tentje heel leuk Koninginnedag gevierd met zo’n 225 Nederlanders. We hebben heerlijk gesmuld van de frietjes, bitterballen, uienringen, kibbeling, erwtensoep, het heinekenbier, dat toch echt beter is dan t bier van hier, en kregen aan het einde ook nog stroopwafels mee. Toen vlak voordat wij naar huis wilden ook nog een Guus Meeuwis keihard door de speakers schalde was de avond compleet! Yes, de Nederlanders hier hebben zich goed vermaakt in het oranje! :D

Verder moet ik tijdens mijn tijd hier nog wat vakken van school, van mijn tweede en derde jaar, inhalen want ik wil dit graag voor de start van mijn laatste jaar klaar hebben. Ik probeer dus wat te leren, alleen komt het er niet zo van. Ik moet nog aan mijn stageverslag beginnen, en ook aan de andere vakken ben ik nog niet echt begonnen. Ik kan me er ook niet zo druk om maken, hoewel de tijd steeds meer begint te ‘dringen’ natuurlijk. Maar omdat ik me goed aanpas aan de cultuur hier maak ik me er vooral niet druk om. Binnenkort toch stiekem maar eens een planning maken!! Hoe Nederlands zouden ze hier zeggen!

Hoe langer je hier zit, hoe meer de kleine dingen je gaan opvallen. Hoe mensen naar elkaar zijn, hoe mensen leven, waar ze zich wel of vooral niet druk om maken, de rare gewoontes etc. etc.
Maar ook de verschillen met Nederland.

Want hoe ongeorganiseerd dit land ook is, de mensen staan wel weer heel netjes op de stoep in de rij voor de bus… Euh, ja…

Mensen zijn hier, in tegenstelling tot de Nederlanders, ook erg aanrakerig. Ze zoenen bijvoorbeeld elke bekende die ze tegen komen. Dat betekent ook je collega’s als je begint met werken. Gelukkig geven ze elkaar hier maar 1 zoen en geen 3! (wat ik overigens voor mezelf in Nederland ook ga invoeren!!!! Dan weten jullie dat alvast! )
Daarnaast zijn koppeltjes heel aanhankelijk en klef! Maar dan bedoel ik ook echt klef! Wat je in Nederland ordinair zou vinden is hier nog niks…
Ook op stap zijn de dames en heren erg plakkerig. Oogcontact doen ze hier niet zo aan, het is meer ‘Full frontal’ fysiek contact. Ze pakken je bijvoorbeeld bij je pols vast en laten vervolgens niet meer los. Gaan aan je hangen etc. etc. In Nederland zou je iemand kunnen aanklagen, maar hier is t normaal. Daar moet je maar een beetje aan wennen dus.
Ook op straat zijn mensen nogal aanrakerig, want het schijnt hier normaal te zijn tegen elkaar op te botsen. In de metro, op straat, in de supermarkten, in de clubs, overal!! Mensen botsen gewoon tegen je op.. En t schijnt niemand iets te boeien. Niemand kijkt ervan op of om. Tis gewoon normaal hier!!
En ja, als snelle Nederlander tussen de onwijs trage en lompe Argentijnen loop je grote kans te botsen. Maar hee, dan hoor je er wel bij!!

Mensen hebben hier echt een onwijs lompe manier van lopen. Vaak mega traag, en als ik zeg traag, dan bedoel ik ook echt traag he! Je seniele oma van 106 trekt ze dr uit! Ze zwalken van links naar rechts, staan opeens stil en lopen opeens een andere richting op. De complete stoep blokkeren en vooral niet schuiven als iemand langs wil is ook niet zeldzaam. Want heej! Je moet je vooral niet druk maken! Dus mensen lopen gewoon lekker met zn 3e naast elkaar over een ontzettend brede stoep en dan net zo dat je je ertussen door moet persen en inderdaad, moet botsen!!! Lekker dan…

De stoepen zijn hier bar slecht!!! En dan bedoel ik ook echt slecht! En het maakt niet uit in welk deel vd stad je bent, arm of rijk, het is overal slecht!
Het is gewoon niet de prioriteit vd overheid om de stoepen in orde te maken. En als je dan het ene na het andere bedelende kind in de metro langs ziet komen, snap je waarom. Alleen verandert er aan de armoede hier ook bar weinig in mijn ogen.
Als je kijkt naar het aantal blinde en manke mensen hier, zie je maar weer hoe goed en vanzelfsprekend de gezondheidszorg in Nederland is!
Schrijnend zijn ook de gevallen van lichamelijk gehandicapte mensen, die niet meer kunnen werken, maar niks of heel weinig van de overheid krijgen om van te leven. Bedelen is dan nog de enige optie. Als je dan een jonge meid door de metro ziet lopen, met een volledig verbrand hoofd die moet bedelen, dan besef je wel hoe ontzettend wij zeiken in Nederland. Want geloof me, we hebben t goed daar in ons kleine, koude kikkerlandje!
En ook als je kleine kinderen door de metro ziet lopen om (nutteloze) kaartjes met liefdesteksten te verkopen, terwijl de moeder op het volgende perron weer staat te wachten, besef je weer dat wij toch een fijne jeugd hebben gehad. En dan komt de twijfel, geef je wat? Of geef je niks? Want als je wat geeft, steun je deze kinderarbeid en denken de ouders alleen maar dat t werkt en ze zo dus makkelijk geld verdienen en doen ze niet hun best iets van hun leven te maken. Geef je niks, dan lopen de kinderen de hele dag voor niks door de klamme, warme trein. Geef wat eten of drinken denk je dan… Mhja, tis heel moeilijk op zo’n moment…

De andere kant hier is wel, dat mensen veel waarde hechten aan vrienden en familie en veel tijd met elkaar door brengen. Ze genieten van t leven zoveel ze kunnen en maken soms van heel weinig, heel veel! Iets wat wij westerlingen vaak niet goed kunnen. Ze dansen, ze zingen, eten, gaan dansen en leven per dag! En met de onstabiele economie in dit land is dat het beste dat je kunt doen. Genieten van elk moment dat je hebt! En je vooral niet druk maken om materialistische of onbelangrijke zaken. Moeten we in Nederland ook maar eens wat meer doen! :)

Heerlijk uitgebreid lunchen, lekker kletsen en veel met vrienden zijn, relaxen, je niet druk maken, uitgaan, iets maken van elke maaltijd etc. Ik hou wel van dit cultuurtje!

Ik ga dus volgend weekend naar Colonia in Uruguay, een heel klein koloniaal stadje dat erg leuk moet zijn voor een middagje. Helaas is de reis naar, en Uruguay zelf niet erg goedkoop maarja, ik moet toch mijn visum verlengen en een tripje Brazilie, Bolivia, Chili of Peru kost aanzienlijk meer peso’tjes en ook tijd die ik niet heb… Ik ga dus lekker met Dorien een middagje slenteren in een klein, oud, koloniaal stadje! Heerlijk :)    En een paar uurtjes op een boot is ook lekker!

Dan heb ik nog een laatste geweldig verhaal. Ik ben namelijk 4 dagen naar Mendoza geweest! Mendoza is een stadje gelegen in de wijnstreek en nabij het Andes gebergte. Ik ben daar met Dorien en Mariska heen geweest in het paasweekend! En het was super, maar ook daar maak ik weer een aparte blog voor aan!! Is ook weer een heel verhaal namelijk ^^

Muchos besos! para todos!

Mi vida en Argentina! (1)

4 May 2010

Queridos amigos y familia!

Soooooooooo….. Ik heb veel gedaan, gezien en te vertellen… Maar sinds ik zo lang geleden al het laatste berichtje heb geplaatst ga ik zo onwijs veel dingen vergeten te vertellen! Maarja… Ik weet zeker dat ik er een heel verhaal uit kan knijpen… :)

Aangezien ik toch niks meer in chronologische volgorde kan vertellen doe ik het maar gewoon random door elkaar… :)

In de afgelopen weken heb ik geprobeerd normaal te werken, maar ik heb een nieuwe computer op mijn werk gekregen, Hiep Hoi! Niet dus… :/    De computer zelf is wel fijn natuurlijk, maar aangezien de eigenaar van t hostel, m zo ingesteld heeft dat ik niet in de websystemen van mn werk kan, wordt het werken nogal bemoeilijkt. Omdat ik daarnaast ook nog eens geen msn en skype kan installeren en geen facebook kan gebruiken, zijn het soms lange dagen! Gelukkig hebben we dan E-Buddy zodat ik toch gezellig met mijn lieve vriendjes en familie kan kletsen! :D
Mariano, de eigenaar van t hostel, heeft namelijk nog geen tijd gevonden, de computer ff goed in te stellen! Dat is ook heel moeilijk in toch zeker 5 weken tijd.. Jammer dat ik zelf geen administrator ben…
Ik heb naast de werkzaamheden in het hostel ook de taak me bezig te houden met internet marketing.. Ofja deels dan, want mijn baas is al bezig wat internet activiteiten op te zetten, maar het zit nog in de ontwikkelfase. Zodra het ingevoerd gaat worden, kan ik nog meer gaan helpen bij de internetmarketing! Ik ben nu vooral bezig met het vertalen van de website, actief zijn op Nederlandse reisblogs en het zoeken naar manieren om meer Nederlandse en Belgische klanten aan te trekken. Ik heb wel wat te doen dus.
Afgelopen week had ik een gesprek met mijn supervisor en baas waarin we wat dingen hebben besproken over het werk etc. Ik ga dus, als het goed is, vanaf deze week eindelijk halve dagen in het hostel werken en dan halve dagen op een kantoor van het bedrijf. Het zou vanaf deze week ingaan, maar het is inmiddels dinsdag en ik heb nog niks gehoord! Even afwachten nog dus haha ^^     Geduld is een erg schone zaak hier! Maaaar…. Ik heb wel een ‘bonus’ gekregen omdat ik zo mn best deed, hard werkte en ze het toch lullig vonden dat ik niet betaald kreeg. Die bonus was 1000 Peso, omgerekend zo’n 200 euri. En dat lijkt misschien niet megaveel, maar als je bedenkt dat een gemiddeld loon hier echt niet zo veel hoger is, mag ik echt wel in mn handjes wrijven! :)
Zeker met een ‘verplicht’ tripje naar het dure Uruguay in de planning. Mijn visum loopt bijna af, dus moet ff naar t buitenland hoppen en weer terug! ^^

Verder hebben we natuurlijk ook leuke dingen gedaan! Zoals eten bij ‘ La Cabrera’ een van de bekendste en betere restaurants hier in Buenos Aires. Het vlees is er gewoon mega! Niet normaal… De porties ook! We hadden namelijk 1 1/2 vleesgerecht (Ja, dat kan! Het was zelfs op aanraden vd ober, want 2 zou teveel zijn :p ) en zelfs dat was teveel voor 3 dames! Je krijgt er namelijk ook ontzettend veel mini gerechtjes/- hapjes bij! Maar ik moet zeggen, het restaurant doet zijn naam echt eer aan! En het gratis glas champagne na het eten is ook helemaal niet erg :D    En maakt het wachten op een tafel wat minder erg! Bij ‘ La Cabrera’ moet je namelijk op tijd reserveren want het zit nagenoeg altijd vol! Je kunt er ook vroeg heen gaan, je naam op een lijst laten zetten en hopen dat er mensen niet komen opdagen! Dat deden Dorien, Lieke en ik dus, en het lukte nog ook! :)
In totaal kostte dit avondje ons 50 euro totaal voor 3 personen. Dat was dus 1 1/2 huge, vleesgerecht met heel veel kleine hapjes erbij, een portie friet, 1 fles wijn, 1 fles water, 1 groot toetje aardbeien met slagroom en de gratis champagne! (Zie de foto’s) Zo wil ik wel vaker uit eten in Nederland!
En aangezien mijn lieve mama ook nog een beetje bijgelegd had aan deze avond, was het nog geslaagder!! ^^

Verder hebben we nog een avond pizza gebakken thuis op de grill. Nou ja, Pato (de huisbaas) maakte de pizza’s en wij smulden ervan :D
Daarbij waren wat vriendinnetjes van Maris, van mij, mijn Spaans leraar en nog een goede vriend van Pato. Een gezellige en vooral internationale bedoeling dus! Daarna lekker wezen stappen in een club genaamd Kika. Ik bleef uiteindelijk alleen met Cecilia over, waarbij we ook nog twee bandjes voor de vip ruimte kregen. Super handig en leuk! :)

Naast nog wat meer avondjes stappen en drankjes doen, heb ik nog een lekker etentje gehad, weer met Dorien en Lieke. Dit omdat Lieke ons vorige week maandag verlaten heeft en inmiddels weer terug in Nederland is. We hebben gegeten in ‘La Escondida’, ook een heerlijke parilla! (Alles op de grill dus!) Ook daar weer heerlijk vlees en natuurlijk toetjes met slagroom gehad. We zijn toch meiden en die smelten gewoon voor toetjes met slagroom!

We hebben ook een ‘huisdiner’ gehad. Omdat we thuis voornamelijk engels praten hebben we afgesproken minstens 1 keer per week een etentje thuis te doen met alle huisgenootjes en dan mag er alleen Spaans gesproken worden! Lu had tijdens het eerste etentje n compleet kerstdiner gemaakt, met n hele gevulde kip! Dit was echt te lekker! :)   Heerlijk gesmuld dus, ook erg gelachen want de wijn ging er ook wel in en nog Spaans geoefend ook! Later kreeg ik nog een complimentje van Lu, de vriendin vd huisbaas, dat ze niet begreep dat ik bang was Spaans te praten want het klinkt goed en ook vloeiend bij mij!! Whoehoe!! Go Linda, Go Linda!! L-I-N-D-A > LLLLLLIIINNNDDAAAA!!!
Hmmm ja, nu dus nog over die angst en idioot perfectionisme heen… Lekker makkelijk :/

Verder ben ik nog naar de marketjes in San Telmo en Recoleta geweest. Heb ik regelmatig met de zweedse Cecilia na werktijd lekker rondgehangen in ofwel Libros del Pasaje, een boekwinkel met draadloos internet waar je een drankje kunt doen en een klein hapje kunt eten of in Armena bar. Cecilia moest leren, ik moest leren/werken en contacten met het thuisfront (en internet deed t thuis af en toe niet) en dan is even weg zijn van thuis heerlijk! Zo’n bar is rustig genoeg om te ding te moeten doen, met 2en is toch leuker dan alleen en het voorkomt dat je doordraait van het thuis hangen!! Ideaal!

Verder nog naar de films ‘Date Night’ en ‘Alice in Wonderland 3D’ geweest. Heerlijk! Lekker onderuit met een bak popcorn, een cola en een leuke film!
Ik zou met Dorien naar Alice in Wonderland gaan, maar uiteindelijk zaten we daar met Lu, Pato, Oryenne (Geen flauw idee hoe je t schrijft, maar tis iig mn franse huisgenootje), Dorien, Tess en ik! Hartstikke gezellig :)

Verder volg ik ook hier trouw mijn soap ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’ en ‘As The World Turns’ ^^  :D    Hehe… Gelukkig kun je met RTL Gemist op elk gewenst moment kijken! En zo’n paar afleveringen achter elkaar is ook nice op n luie zondag.. :)

Verder heb ik ook nog een etentje thuis gehad met Dorien en Mariska. (Ja inderdaad, eten is hier een groot onderdeel van je leven! Hiep Hoi voor Linda :D   Haha). Nou was t grappige van dit diner vooral… Nou ja.. Voor zover je het grappig kunt noemen, het is misschien eerder ranzig te noemen, dat er opeens een kakkerlak door de woonkamer schoot. Dat betekent, een gillende Dorien, Linda die opeens heel snel in de keuken stond en ja, waar Mariska uit hing weet ik door de schok niet eens meer. Vast ook ergens op een stoel of trap… Nja, daar sta je dan, het eten is bijna klaar, je hebt honger en dan zit er zo’n ranzig wezen in je huis… Wat doe je… Nou, ik kwam op het geweldige idee om een groot glas te pakken en dat over t beest heen te zetten. Zelf ging ik het alleen niet doen! Hmmm en nu dan! Uiteindelijk heeft held, en hardst gillende Dorien t voor elkaar gekregen. Dus het resulteerde in een avond eten in de woonkamer, met een kakkerlak op n halve meter afstand onder een glas, de voetjes op de bank en de rillingen over de rug! Niet veel later kwam Lu thuis, die keek ons raar aan, pakje een klein kartonnen doosje, tilde het glas op, drukte het beest dood en gooide m weg! Hmmm, zo doe je dat dus!?! Brrr….

Ik ga deze blog even heel wijs afkappen en een nieuwe schrijven… Want anders is het denk k niet meer te volgen ^^

Dus,  TO BE CONTINUED!!

Un abrazo grande! Y un besito..
Ps. Ik zei toch dat ik er wel een heel verhaal uit kon persen ^^

I’m alive!! I’m alive!! New pics online!

4 May 2010

Sooooooooo…. Daar zijn we weer!!! … ‘t heeft even geduurd voordat er nieuwe foto’s online kwamen en er een nieuw berichtje kwam! Toch wel 5 weken ofzow :(

Sorry! Perdoname!!

Tis nu echter half 2 ‘s nachts, ben net naar Alice in Wonderland 3D geweest en moet morgen weer om 09.00u beginnen… Tijd om de luikjes dicht te doen dus…

Wilde ff zeggen, dat nieuwe foto’s online staan en er morgen een nieuwe blog komt!! (Morgen is dus vandaag voor jullie :p  Ofwel, dinsdag 4 mei!)

Besos!

Adres!!!

27 March 2010

En omdat ik het natuurlijk leuk vind een kaartje o.i.d. te ontvangen!!!! Hint, hint!! ;)      Geef ik ook maar even mijn adres door!

Niceto Vega 5745 / apt. 3
(CP) 1414 – Palermo Hollywood – Buenos Aires

Eindelijk….. weer een berichtje!

27 March 2010

Soooooooo, daar zijn we eindelijk weer! Dat mañana, mañana is een beetje erg uit de hand gelopen, maar ja.. Wat wil je..! Iedereen kent me inmiddels wel, dus als ik zeg morgen, wordt t waarschijnlijk volgende week ;) hihi…

Lastige is nu natuurlijk wel dat ik mijn verhaal nu niet zo gedetailleerd en vol passie kan vertellen als de vorige blogjes, want de helft ben ik alweer ‘kwijt’. (Jullie ervaren t misschien als positief, maar daar denk ik gewoon niet over na hihi…)
Het leven is hier ook zo choatisch, hectisch en wazig dat t gewoon voorbij vliegt allemaal. Je hebt t een nog niet verwerkt en het volgende is alweer voorbij.. :p   En dan heb ik het nog niet eens over big happenings, maar gewoon de alledaagse dingen… Dingen die zo normaal zijn, maar toch ook weer niet, puur en alleen omdat het in een totaal andere omgeving plaats vindt allemaal. Nu, na 5 weken, begin ik enigzins een ritme op te bouwen, voel ik me helemaal op mn plek, begin ik te wennen aan de lange afstanden, leer ik de stad wat kennen.. En kan ik zeggen dat het wel “mijn stad” is… En ik kan zeggen, het bevalt prima!! :)

Maarrrrr, wat heb ik de afgelopen weekjes allemaal gedaan… Om jullie een pagina’s lange blog te besparen “som” ik het maar een beetje op ;)

- Nog wat Spaanse lessen gevolgd (ook nog  tijdens de eerste anderhalve week van mn stage) en toen begon eindelijk mn stage, weliswaar 4 dagen later dan gepland maar allah, moet kunnen toch!? De stage bevalt goed! Mijn collega’s zijn allemaal ontzettend lieve en warme mensen. Ik heb mn dagen tot nu toe doorgebracht in het hostel, waar ‘mijn’ reisorganisatie een desk heeft, dus de hele dag muziek, jonge mensen en een hoop lol :)
De bedoeling is dat ik ‘s ochtends in het hostel ga werken om reizigers te adviseren en ‘s middags in een kantoor vd organisatie in dezelfde wijk als ik waar ik woon om te gaan werken aan de internet/social media marketing. Ze zijn me nu nog enigzins aan het inwerken en dat gaat goed, maarrrrrr, schrik niet, errug traag hihi. Het uitleggen gaat in kleine beetjes en vooral niet erg georganiseerd haha. Maar, we komen er wel. Vanaf volgende week werk ik alleen, dus ik zal wel veel zelf moeten uitzoeken. Ben benieuwd hihi..

- Feesten in ‘Las Terrazas del Este’, een onwijs grote en mooie club langs de rivier met een aantal barren, verschillende dansvloeren binnen en buiten, sushibars,een terras buiten waar je kunt zitten én leuke mannen in pak! hihihi, ja heej! Kijken mag hè… ;)

- Veel rondgewandeld door het centrum en verschillende wijken. Winkeltjes gekeken, wat in parkjes gezeten. Af en toe lekker een terrasje gedaan met Dorien of lekker ergens wat gaan eten. Ik ben naar een ontzettend leuk, klein jazz cafeetje geweest met Dorien, 2 Amerikanen en een Zwitser. Gewoon lekker relaxen!

- We hebben wederom een heerlijke barbecue gehad op ons dakterras en een ander avondje hebben we pizza’s gemaakt in onze grill op het dakterras. Na de heerlijke pizza’s zijn we nog wezen stappen. Ontzettend gezellig allemaal.. :)

- Ik ben samen met Dorien en Adam naar Tigre geweest. Dit was zoooooo relaxt! Lekker even weg uit de stad en de drukte. Tigre is een deltastadje en bestaat deels uit een ‘schiereiland’ en voor de rest uit rivieren, vertakkingen daarvan en allemaal kleine eilandjes met huisjes. Dat is, 1 eiland is gekocht door 1 gezin of persoon en die heeft daar een huisje op en de rest is ‘tuin’. Hoe vet is dat! Tigre ligt op een uurtje afstand met de trein en die trein kost 2,70 peso oftewel €0,52   Nou, dat is toch vaker een ritje van een uurtje en een dag relaxen aan t water waard lijkt me zo! Volgende keer willen we kijken of het mogelijk is een jetski te huren.. Zou namelijk wel cool zijn :)
We hebben eerst even lekker geluncht meteen nadat we aankwamen, daarna lekker rondgewandeld, een boottochtje gemaakt en daarna nog wat aan het water gezeten. Uiteindelijk heerlijk relaxt weer terug naar de ‘big city’.

- Vorige week maandag zijn we naar een super vette percussie show geweest. ‘La Bomba de Tiempo’! Echt onwijs vet! Deze show is ergens in een iets mindere wijk, maar wel veilig op zich. De show is heel simpel, een groepje mannen die het heerlijk vinden om muziek te maken ergens op een podium in een oude loods die half open is. Echt mega! De mensen, de sfeer, de muziek, alles is gewoon goed! Biertjes van 1 liter… Ja! 1 Liter!! Dat is niet eens heel gek hier :p
Ik ga proberen de filmpjes online te zetten, want foto’s zeggen natuurlijk weinig over zoiets. De filmpjes geven ook maar een fractie weer van hoe het was, maar tis beter dan niks.. :)

- Gister ben ik met Dorien en Mariska naar een salsa club in Belgrano geweest, waar we een lesje gevolgd hebben! Echt lachen, we verstonden maar de helft en we hobbelden er een beetje achteraan want blijkbaar kende iedereen al redelijk wat danspasjes, dus errug komisch allemaal! Wel leuk! :)    Daarna weer terug naar Palermo en bij mij in de straat een lounge tentje opgezocht waar we tot een uurtje of 03.00u hebben gezeten.

Verder probeer ik mn draai helemaal te vinden, dit lukt heel goed. Maar ben vaak ontzettend moe na t werk of in de weekenden. Zal wel met alles te maken hebben, ander eten, allemaal nieuwe mensen, nieuw werk, school en werken tegelijk, ‘t weer etc.  Maaaaarrr dit overleef ik wel hihi… Ik heb het in ieder geval ontzettend naar mn zin en de tijd vliegt, dus dat is een goed teken!

Aanstaande woensdag ga ik samen met Dorien en Mariska naar Mendoza! Oftewel een stad gelegen in de wijnstreek! Dat betekent proeven!!!! Whoehoe!!!
Tis een busritje van ongeveer 13 uur en nee, dat is hier echt niet ver! :p     Het zijn wel allemaal ontzettend luxe bussen hier en we krijgen avondeten en ontbijt, dus dat komt allemaal helemaal goed.

Vanavond verjaardagsfeestje van twee meiden die we in Gualeguaychú hebben ontmoet. Samen met Mariska en Dorien hier nog even een wijntje drinken en richting club om die meiden op te zoeken. Morgen met Dorien en Lieke lekker marktjes afstruinen in San Telmo en Recoleta!

Nou, de blog is toch weer langer geworden dan gedacht hahaha… Maar you guys know me, right!!?!?!  Hihi…
Mis jullie allemaal wel ontzettend hoor!! Wel heel lief allemaal, die berichtjes en mailtjes van jullie! Daar kan ik wel weer even op vooruit :D

Love ya! Dikke X!

Carnaval in Gualeguaychú!!!

12 March 2010

Zoooo dan, eindelijk weer een berichtje!!  Het heeft even geduurd, maar beter laat dan nooit zeggen we dan maar.. Is ook erg Argentijns, dus het aanpassen gaat prima! Hihi ;)

Mijn tweede weekend in Argentinië en het was alweer tijd voor ‘Carnaval’!! ‘t zit toch in het (limburgse) bloed hè..

Mariska en ik vertrokken vrijdagavond rond een uurtje of 20.30u naar het busstation van Retiro. Retiro is een van de mindere wijken, vooral te merken aan de sloppenwijk waaraan het grenst, maar alle touringcar bussen naar alle plaatsen in Argentinië vertrekken van daaruit. Goed op je tassen letten dus..
Om 21.30u vertrok de bus naar Gualeguaychú, een plaatsje ongeveer 3 uur rijden verderop. We kwamen rond 01.00u ‘s nachts aan. Vervolgens even gevraagd wanneer we zondags weer met de bus terug konden. Dit kon volgens het mannetje achter het loket alleen om 13.00u ‘s middags of om 01.00u ‘s nachts. Nou, lekker dan.. Maandag moest ik weer naar school en Mariska natuurlijk weer werken, dus 01.00u ‘s nachts was niet echt een ideale optie, maarja om 13.00u ‘s middags ook niet want dan heb je net niks aan je dag en betaal je een nachtje hostel voor niks. Dus toch maar voor 01.00u ‘s nachts gekozen.. Toen een taxi geritseld en rond kwart voor 02.00u kwamen we in het hostel aan. Meneer de eigenaar had echter geen bedden vrij, terwijl we toch een aanbetaling gedaan hadden. Tja, en nu dan.. Na wat gerommel en gehersenkraak van meneer, hadden we opeens toch twee bedden. Rara, hoe kan dat, vraag je je dan af! Tja, dat hebben we maar niet gevraagd.. We waren maar wat blij dat we in ieder geval een slaapplekje hadden. Dit was dan wel in een ruimte met nog 14 anderen, maar dat even terzijde.

In de tijd dat we op meneer moesten wachten, knoopten we een gesprekje aan met wat jonge Argentijnse meiden, die een weekendje aan Buenos Aires wilde ontsnappen en gingen feesten in Gualeguaychú. Of we mee op stap gingen, ja hoor.. Graag zelfs! ;)  En na onze spullen te hebben gedropt en toch stiekem even het bed op kakkerlakken te hebben geïnspecteerd gingen we op pad. We kwamen,  in het uitgaansgedeelte van het stadje, in een grote feestende menigte op straat terecht. We gingen echter naar een of andere club, dus hebben we ons met wat moeite door die menigte geperst. Na entree betaald te hebben konden we eindelijk ff ademhalen en naar binnen. Hier moesten alle meiden meteen naar de wc en dat duurt natuurlijk een eeuwigheid. Na dit hele verhaal eindelijk richting bar om een wodka j’us te bestellen. Let’s Party!!! We hebben behoorlijk gelachen en lol gehad, veel gedanst met de meiden, foto’s gemaakt en weer gedanst met wat locals.. Errug leuk! Om 06.45u rolden Mariska en ik ons bed in, de rest van de meiden was nog niet uit gefeest..

De dag erna wilden we gaan zwemmen, maar de camping waar je het water in kunt was vol. Waarschijnlijk omdat n deel van het, kunstmatig aangelegde, strandje onder water stond en er dus niet veel ligplekken waren. We zijn maar op een terrasje gaan zitten en daar heb ik dan maar een heerlijke milanesa (Soort van schnitzel) gegeten. We hadden ook maar even besloten dat we deze dag richting busstation zouden gaan om de bustickets voor zondag om te boeken. We wilden toch om 13.00u naar huis, vooral omdat het een erg klein stadje was en we maandag niet kapot wilden zijn op school/werk. Eenmaal daar aangekomen stond er 1 man voor ons in de rij. Ik ving stukjes van zijn gesprek met het loket menneke op en hoorde hem iets zeggen van zondag en 4 uur ‘s middags ofzo . Ik weet niet waarom, maar er ging een belletje rinkelen en Mariska ging vragen welke mogelijkheden er waren om op zondag terug te reizen naar BA. En ja hoor… Wat denk je…. We konden opeens, “op magische wijze”, om half 4 s middags een bus nemen. Ideaal dachten wij, dus de tickets maar omgeboekt. We namen weer een taxi terug naar het stadje en na een gesprekje met de taxi chauffeur besloten we ons maar te laten droppen bij het stadion waar de Carnavals parade ging plaats vinden. Daar kaartjes gescoort en richting winkeltjes, ligweide en later eettentje gegaan. Om 21.00u zou de show beginnen, dus wij, typisch Nederlands, netjes om 20.30u ongeveer bij het stadion. De show begon uiteindelijk om 22.0u (Hadden we kunnen weten…). Het was echt zo’n Braziliaans carnavals sfeertje (zie foto’s) met half naakte vrouwkes, schaars geklede mannen, lekkere muziek (ze draaiden helaas wel maar drie nummers, dus aan het einde van de show waren we nogal gaar), veeeeel veren en prachtige wagens. Rond n uurtje of 0.00u, en heel wat half naakte mensen, veren en wagens later dachten we dat het wel bijna afgelopen zou zijn. Dit ook rond 01.00u …. en om 02.00u …. en om 02.30u … Na 5 uur lang naar dezelfde muziek te hebben geluisterd, heel veel veren gezien te hebben en behoorlijke wat trillende tieten en achterwerken hadden Maris en ik het wel gezien. We gingen maar richting hostel, met een pijnlijke kont van het zitten op een stenen tribune en ogen die met luciferstokjes open gehouden moesten worden. De parade was nog niet afgelopen, maar wachten tot het einde zagen we echt niet zitten. :p

De dag erna redelijk op tijd richting camping vertrokken, maar helaas…. weer te laat. We werden er niet in gelaten. We hadden een kaart gekregen van de eigenaar van het barretje waar we de dag ervoor op het terras hadden gezeten en met deze kaart kun je gratis naar binnen. Is een soort van jaarkaart ding.. Helaas betekende het ook dat er maar 1 iemand naar binnen mocht. En nee, we kregen de bewaker helaas niet zover ons allebei binnen te laten. Scheisse! Weer niet ‘t water in… Dan maar weer op het gras ergens langs de rivier gaan liggen, jammer genoeg mocht je daar niet zwemmen. Later weer op hetzelfde terrasje als zaterdag wat gegeten en rond kwart voor 3 weer terug naar het busstation. In de bus beetje liggen suffen en wat foto’s gemaakt vd natuur!! Want ook al heb je in BA veel parken, groen en bomen. Even helemaal niks anders zien dan gras en riet is toch wel even nice, als je normaal gesproken alleen maar toeterende taxi’s, vergassende bussen en ander rotzooi om je heen ziet.

Ik moet zeggen, dat het feestje vrijdag errrruuuggg leuk was! Ook de Carnavals parade was errug nice! Maar 5 uur lang op je reet naar hopsende tieten, konten en veren kijken is minder leuk dan het klinkt. (Ja jongens, zelfs voor jullie…. Believe me.. :p )

Geef mij maar die goeie oude “Mestreechter Vasteloavend”!!!!!

Saludos! x
P.s. Foto’s staan ook online!!

Next Page »